Biotopo babestuak parke naturalak baino neurri txikiagoko eremuak dira, baina oso natur balio garrantzitsuak dauzkate barnean. Alderaketa eginez gero, Gipuzkoako Naturgune Babestuen eremuaren % 1,8 besterik ez dute hartzen. Neurriz txikiak izan arren, espazio eta espezie interesgarrien kontserbazioari egiten dioten ekarpena funtsezkoa da maila kualitatiboan.
Kontserbazio figura gisa, murriztaileagoak dira, eta horrekin batera kudeaketa ere biziagoa da, intentsitate gehiagokoa. Euskal Autonomia Erkidegoan izendatutako bost biotopo babestuetatik hiru Gipuzkoan daude; horietako bi itsasertzean daude (Iñurritza, Deba-Zumaia kostalde zatia), eta hirugarrena ibai batean (Leitzaran).
Nafarroako mugatik eta Andoaingo herriguneraino, meandrotik meandrora modu sigi-sagatsuan doan erreka eta haren inguruko eremua barneratzen duen biotopoa da. Bai flora zein faunaren ikuspuntutik oso aberatsa den ingurua da, eremu urtar zein lehortarra uztartzen baititu. Biotopoa ordea, ez dago guztiz isolatuta, paisaia eta ingurune jakin baten osagaia besterik ez da. Hau da, Leitzarango bailarak, bere osotasunean duen ondarea oso handia da, bai natura zein kulturaren ikuspegitik. Horregatik, Biotopoaren ezaugarriak bailara osoaren aberasgarri dira, eta era berean, bailararen ezaugarriek ere biotopoa aberasten dute. Natura-ondarea oso garrantzitsua bada ere, urte askotan zehar errekak pairaturiko giza-jarduerek, historiaz beteriko arrastoak utzi zituzten, eta gaurdaino iritsi dira.